tak to się losy nasze plotą
labirynt znaków, praw i prawd
i nieomylny nasz drogowskaz
jak nić Ariadny - "sercem patrz"

skazanym na codzienny wybór
pomiędzy złem, a większym złem
przyszło nam dzieci wychowywać
w nadziei na spokojny sen

jesteśmy znowu tacy bladzi
jak gdyby nas ogarnął strach
znowu pod ręce nas prowadzą
czy jeszcze trzeba nas się bać?

jesteśmy znowu tacy mali
że prawdę mówiąc - nie ma nas
czy nam się uda twarz ocalić
czy sił wystarczy, żeby wstać?

 

22.08.1984, Rogożnica