Wyschło już w gardłach od tylu słów
Grochem o ścianę sobie rzucamy
Mordy nam trzeba zamoczyć znów
Nim nowych bajek się nasłuchamy


Bo tylko wódka jeszcze zostaje
Ta pierwsza dama naszego balu
Słodkie uśmiechy wokół rozdaje
Coś daje tym, co nic nie mają


Bajki fruwają wokół jak wata
Pełno jej w uszach, oczach i ustach
Wspaniały obraz naszego świata
Lekka, przejrzysta, wesoła pustka


I tylko wódka jeszcze zostaje (...)

Możemy mówić, możemy śpiewać
Możemy płakać, smęcić i krzyczeć
Po każdym zdaniu sobie dolewać
I już zupełnie na nic nie liczyć

Bo tylko wódka jeszcze zostaje (...)

 

30.05.1978, Warszawa