Twoich włosów platynowy blond
Spada na mnie gwałtowną ulewą
Twoich oczu lazurowa toń
Jak wybrzeże Morza Śródziemnego...

Śniadej skóry aksamitny raj
Przemierzany głodnymi wargami
Na pagórkach wzbierający szkwał
Rozniecany pocałunkami...

Twoich bioder rozhuśtany jacht
Unoszony przypływem rozkoszy
Gdy się zbliża najwyższa wśród fal
Przerażenie dostrzegam w twych oczach...

Z szeptu rodzi się jęk, z jęku krzyk
Z krzyku skowyt, skomlenie i płacz
By się bronić brakuje mi sił
I jak piorun poraża mnie spazm...

Szok ekstazy wyrzuca na brzeg
Nasze ciała miotane falami
Odurzeni, bez sił, łapiąc dech
Z trudem z planet dalekich wracamy...

Ciągle w siebie wczepieni chcąc być
Jeszcze chwilę tą samą osobą
Żeby zrównał się puls naszej krwi
By wziąć wszystko i wszystko darować...

 

08.02.1993, Châteauroux